کتاب THE PRINCE BY NICCOLO MACHIAVELLI

درباره محصول

ماکیاولی باید آنگونه که واقعاً بود دیده شود. از این رو: آیا ماکیاولی، که مشاهدات زیر را انجام می‌دهد، می‌تواند آنگونه که ما این اصطلاح تحقیرآمیز را درک می‌کنیم، ماکیاولیست باشد؟ 1. بنابراین برای شناخت ماهیت یک ملت، باید شاهزاده بود؛ برای شناخت ماهیت یک شاهزاده، باید از مردم بود. 2. اگر شاهزاده‌ای به رذایلی که او را منفور می‌سازد، گرفتار نباشد، غیرعادی است که رعایایش محبت خود را به او نشان دهند. 3. فرصت، موسی، کوروش، رومولوس، تسئوس و دیگران را ساخت؛ فضیلت آنها بر فرصت غالب شد و سرزمین‌هایشان را نجیب و شاد ساخت. پیامبران مسلح پیروز می‌شوند؛ خلع سلاح شده‌ها شکست می‌خورند. 4. بدون ایمان و دین، انسان به قدرت می‌رسد اما نه به شکوه. 5. شهروندان برجسته می‌خواهند فرمانروایی و ستم کنند؛ مردم فقط می‌خواهند از ستم آزاد باشند. 6. یک شاهزاده به مردمی دوست‌داشتنی نیاز دارد؛ در غیر این صورت در سختی‌ها امیدی نیست. 7. شاهزاده‌ای که به عنوان مردی شجاع حکومت می‌کند، از فجایع جلوگیری می‌کند. 8. ملت‌هایی که بر نیروهای مزدور بنا شده‌اند، هرگز محکم و امن نخواهند بود. 9. مزدوران به دلیل بزدلی خود خطرناک هستند. 10. دو راه برای مبارزه وجود دارد: یکی با قوانین، دیگری با زور. اولی به حق راه انسان است؛ دومی، راه حیوانات.